តាមរយៈព្រះរាជប្រកាស ឆ្នាំ១៩០៨នេះ បង្កើតឱ្យមានការរៀបចំចុះបញ្ជីអចលនវត្ថុ សំបុត្រសម្គាល់ម្ចាស់អចលនវត្ថុ ដែលតួនាទីនេះត្រូវប្រគល់ឱ្យមេឃុំអ្នកទទួលបន្ទុកទៅតាមដែនសមត្ថកិច្ចរបស់ខ្លួន។ ការរៀបចំឱ្យមានកម្មសិទ្ធិឯកជន ត្រូវបានកើតចេញពីការកែទម្រង់ថ្នាក់ជាតិមួយយ៉ាងសំខាន់ និងត្រូវបន្តអនុវត្តជាប់ជាប្រចាំនៅឆ្នាំក្រោយទៀត រហូតដល់មានក្រុមសុរិយោដី។
